الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللَّهِ . . .
( بقره : 214 ) پيشينيان شما را آنچنان گرفتاريها و ناراحتيها رسيد كه پيامبر و افرادى كه ايمان آورده بودند گفتند ، پس يارى خدا كجاست ؟ .
آرى ، نزول تدريجى بر همين منوال ادامه مىيافت و تحمل شدايد را بر پيامبران آسان مىنمود و او را به مناسبت هر مورد تسلى مىداد و تبعيت از انبياء پيشين را در تحمل سختىها محبوب او مىساخت . گاهى قرآن صريحا پيامبر را امر به صبر ميكرد و ميگفت :
وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلًا
( مزمل : 10 ) بر تكذيبها و تهمتها كه عليه تو ميگويند صبر كن و بطور نيكوئى از آنان دورى گزين .
و ميگفت :
فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ
( الاحقاف : 75 ) صبر كن همانطور كه پيامبران اولو العزم صبر كردند .
در مورد ديگرى صريحا او را از اينكه غم به خود راه دهد نهى نموده و ميگفت :
فَلا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ
( يس : 75 ) گفتار آنها ترا غمگين نسازد كه ما بر تمام آنچه آنان مخفى ميدارند و يا آشكار ميكنند آگاه هستيم .
و مىگفت :
وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
( يس : 65 ) گفتار آنها ترا غمگين نسازد كه همهء عزتها از آن خداوند و از سوى اوست .
او است كه همه چيز را مىشنود و همه چيز را ميداند .