مثالهائى در اين مورد
و از مثالهاى اين مورد است گفته خداى تعالى در سوره يونس 10 آيه 65
« وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ »
اگر قارى بر روى كلمه « قولهم » وقف كند و سپس
« فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً »
را قرائت نمايد - شنونده مىفهمد كه آيه رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله را نهى مىكند از محزون شدن به گفتههاى مشركين نسبت به آن حضرت كه به مقام منيع او نالايق و ناشايسته مىباشد .
چنان كه مىفهمد كه معنى
« فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً »
در آيه كريمه تعليلى است بر نهى شدن آن حضرت از اندوهگين شدن - در برابر نسبتهاى نارواى مشركين به آن بزرگوار .
اما اگر قارى « قولهم » را به
« فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً »
وصل نمايد در وهله اول به ذهن شنونده چنين خطور مىكند كه
« فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً »
از گفتههاى مشركين است و اين معنى باطل است پس لزوم وقف كردن بر « قولهم » حتمى مىباشد با اين قصد كه معنى صحيحى بدست آيد و معنى فاسد و قبيح از بين برود .
بعضى از فضلا گفتهاند :
در مواردى وقف مذهب اهل سنت را از مذهب معتزله مشخص مىكند مثل وقف كردن بر روى كلمه « و يختار » در قول حضرت حق در آيه 68 سوره قصص / 28
« وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ »
زيرا وقف