امام ابو زكريا يحيى بن شريف نووى گفته است :
« وقف در نزد صحابه و تابعين كه در صدر اسلام بودند و همچنين در نزد دانشمندان مورد توجه بوده ، و در همه اعصار مطلوب به شمار مىرفته است ، و بزرگان قراء و پيشوايان اداء موارد مربوطه را كاملًا رعايت مىكردند » .
امام هذلى در كتاب خود به نام كامل مىنويسد :
« وقف زيور تلاوت و زينت قرائت كننده و موجب فهم شونده ، و فخر دانا است ، و با اين علم فرق دو معناى گوناگون متناقض و منافى هم ، و فرق دو حكم مغاير شناخته مىشود » .
عنايت علما و دانشمندان در شناخت اين نوع از علم ، و ترغيب و تحريصشان به تعليم و تعلم آن به گونهاى بوده كه بعضى از ائمه به كسى اجازه قرائت يا اجازه تعليم نمىدادند مگر موقعى كه محلهاى وقف و جاهاى ابتدا را بداند .
ائمه قرائت و اين علم
و از جمله كسانى كه به فراگيرى اين علم و ياددادن آن بذل توجه كردهاند عبارتند :
1 - امام قراء در مدينه ابوجعفر زيد بن قعقاع از بزرگان تابعين معروف به علم و صلاح و تقوى « 3 »
هامش
( 3 ) - ابو جعفر زيد بن قعقاع در سال 130 ه . ق در مدينه وفات كرد .