آن را نگاهدارى مىكند . پارهاى از سياحان چنين تصور كردهاند كه سابقا اين كاخ جلوخان ديگرى هم داشته كه قرينهء جلوخان كنونى بوده و آن هم داراى 20 ستون بوده است اما چنين فرضى بحقيقت نزديك نيست و شايد براى عظمت و ابهت نام چهل ستون به آن داده باشند .
مسلم است كه اين كاخ از بناهاى شاه عباس كبير بوده ولى از آن بناى قديمى نبايد چيزى باقى مانده باشد زيرا كه يك قرن بعد يعنى در زمان شاه سلطان حسين اين كاخ طعمهء حريق گرديد و سلطان حسين نظر به بىقيدى يا خيالات موهوم مانع خاموش كردن آتش شد و پس از آنكه كاملا تبديل بخاكستر گرديد امر بتجديد بناى آن نمود .
تقسيمات كاخ
براى تشريح و توصيف اين بناى عالى بهتر آن است كه آن را به چهار قسمت تقسيم نموده و هرقسمتى را جداگانه شرح دهيم .
نخستين قسمت جلوخان ورودى آن مىباشد كه سقف آن بوسيلهء 20 ستون نگاهدارى شده است . اين ستونها از تنهء درختان چنار كهنسالى تراشيده شده و هريك تقريبا 75 سانتيمتر قطر دارد . بدنهء اين ستونها با قطعات آئينههاى قلعدار مطابق ذوق و سليقهء ايرانيان با دست استادان هنرمند زينت يافته و باصطلاح معمول آنان آئينهكارى شده است . اكنون هم مقدارى از آن قطعات آئينه در روى ستونها ديده مىشود .
چهار ستون مركزى در روى مجسمهء شيرهائى قرار گرفته است . شيرها پشت بهم داده و دهان خود را كاملا باز كردهاند . سابقا از دهان اين شيرهاى سنگى آب فوران ميكرده و در حوض مستطيلى ميريخته است . اكنون از حوض اثرى بر جاى نمانده و در جاى آن حصير ضخيمى افتاده كه معمرين شهر در روزهاى معينى ميآيند در روى آن مىنشينند و راجع بامور عام المنفعه بحث و شور مينمايند .