هستند ، قفقازىها عموما نيمتنهء سياهى پوشيده و بر روى آن كمربند عريض چرمى كه با نقره مزين شده بستهاند .
زوارى كه از كربلا مراجعت ميكنند
در بين راه بدستهاى برخورديم كه مردى بنام چاوش در ميان آنها به خواندن اشعارى با آواز مشغول بود ، اينها اهالى خراسان بودند كه به زيارت بقاع متبركه كربلا و نجف رفته و اكنون باوطان خود مراجعت مينمودند . گاهى هم بگارى حامل پست برميخورديم كه تقريبا 20 نفر زن و مرد در روى محمولات پستى نشسته بودند .
حسنآباد
مقارن ظهر بدهكدهء حسنآباد رسيديم . براى صرف ناهار ما را در جائى منزل دادند كه با خشت و گل شبيه بلانهء زنبور ساخته شده بود . در اطراف اين كلبه درختانى بود كه اسبان و الاغانرا به آنها بسته بودند نهر بزرگى هم از نزديك كلبه ميگذشت كه در اطراف آن درختان بيد سر برآورده بودند و مجارى كوچكى از آن جدا ميشد تا مزارع را آبيارى نمايد .
رانندگان هم در پهلوى ما نشسته و چنين وانمود ميكردند كه ما را در تحت حمايت خود محفوظ نگاهداشتهاند و براى ابراز محبت چپقى آتش كرده و بما تعارف ميكردند و از اينكه ما عذر ميخواستيم كه دود استعمال نميكنيم چندان خوششان نميآمد .
توتونى كه در اين چپقها ميريزند رنگ زردى دارد و دود آن بسيار تند است ولى اينان با ميل وافرى آن دود را مىبلعند و لذت مىبرند .
استعمال حنا
اين نكته را هم ناگفته نگذاريم كه ايرانيان حناى زيادى به مصرف ميرسانند حتى بدن حيوانات خود را هم با حنا رنگ ميكنند . مثلا ستون فقرات اسبان سفيد را با حنا رنگ ميزنند و با حنا علامت دست خود را در بدن حيوان باقى ميگذارند تا معلوم شود كه اين اسب بچه كسى تعلق دارد .
تمام مردم هم از زن و مرد و مخصوصا پيرمردان حناى زيادى استعمال ميكنند ، ريش سفيد را كه بر وقر و احترام پيران مىافزايد با حنا رنگ ميكنند و انگشتان و كف دست و پا را نيز با حنا برنگ قرمز درميآورند .
مردان و زنان غالبا جورابهاى پشمى خشنى به پا دارند كه با نخهاى رنگين گل و