ايرانيان عادت زيانآورى هم دارند و آن اينست كه در موقع بسترى شدن مريض اتصالا اقوام و دوستان و آشنايان بديدن او ميآيند و با هم صحبت ميكنند و اطاق مريض را از دود قليان و چپق پر ميكنند و طريق معالجه را تحسين و يا تكذيب ميكنند .
هرقدر حال مريض بدتر شود جمعيت زيادترى در اطاق او تشكيل ميگردد ، حتى در موقعى كه مريض در حال احتضار است عدهء زيادى كه شمارهء آنها به 60 تا 80 نفر ميرسد در اطاق او جمع ميشوند و او را به كلى ناراحت ميكنند ، در حياط خانه هم اقلا 200 تا 300 نفر جمع ميشوند و هياهوئى برپا ميسازند .
مرض جنون و اختلال مشاعر بندرت در ايران ديده مىشود ، اشخاص مجنون و ماليخوليائى را مقدس به نظر ميآورند و آنها را آزاد ميگذارند ولى اگر جنون آنها بدرجهاى برسد كه باعمال ناشايستهاى مبادرت نمايند و به ديگران آزار رسانند آنها را زنجير كرده و در اطاق يا قفس آهنى حبس ميكنند تا از آزارشان بر كنار باشند و اين عمل باعث مىشود كه در مدت كمى مريض حيات را بدرود گويد .
شهر قوچان
قوچان شهر مهمى است كه تقريبا 12000 نفر جمعيت دارد . اين شهر سابقا داراى حصار و برج و باروى محكمى بوده است كه جد و پدر امير حسين خان ايلخانى در اطراف آن ساخته بودند . قسمت زيادى از اين استحكامات در اثر زلزلهاى كه در سال 1872 در اين شهر روى داد منهدم گرديد ، هنوز هم در اطراف اين شهر مصالح آجرى زيادى ريخته كه سكنه مىبرند و به مصرف ساختمان خانههاى خود ميرسانند .
عدهء زيادى از يخچالهاى مخروطى شكل نيز ديده مىشود كه در هنگام زمستان يخ را براى فصل تابستان در آنها انبار ميكنند .
باغ
باغ بزرگى هم در اين شهر هست كه مساحت آن به 5 تا 6 هكتار ميرسد و پر از انواع اشجار ميوهآور است . خيابانهاى اين باغ از درختان سيب و گلابى و زردآلو و انار و هلو و گوجه و مخصوصا به كه در نزد ايرانيان ارزشى دارد احاطه شده است . در وسط اين باغ مصطبهء بزرگى است با خشت و گل كه در روى آن عمارتى