قديمى رومى شباهت دارد . در هرحال با اينكه اين سردر بلند از باد و طوفان بيمى ندارد داراى ستونهاى تكيهگاهى است كه به شكل نيمبرجى ساخته شده است .
بناى خود مسجد به شكل چهارضلعى منظمى است و در هريك از چهار زاويه آن براى استحكام برج مدورى ساخته شده است تا بتواند در مقابل تكانهاى سخت زلزله كه غالبا تمام ابنيه اين نواحى را سرنگون مينمايد پايدارى كند .
اين مسجد داراى تزيينات موزائيكى مهمى بوده و كاشيهاى آن هنوز هم بالوان گوناگون درخشندگى و جلوهگرى دارد . علت اينكه اين كاشيها از دستبرد سارقين آثار عتيقه محفوظ مانده اين است كه اين تزيينات از تكههاى كوچك كاشى بريده شده و بسبك نقاشى عربى بوجود آمده است يعنى قطعات مربع يكپارچه نيست كه بتوان از جاى درآورد و به فروش رسانيد . اين نوع تزيين را كاشيكارى معرق ميگويند .
كاشيكارى معرق با زحمت زيادى صورت ميگيرد ، ابتدا كاشىساز گل خام كاشى را در روى زمين مسطحى ميريزد و با ماله سطح آن را صاف و يكنواخت مىكند و پس از آنكه نقشهء مطلوب را در روى اين سطح كشيد قسمتهائى از برك و گل و غيره را كه هريك بايد رنك جداگانهاى داشته باشد بريده و در كنارى ميگذارد تا بعد رنك و لعاب زده در كوره بپزد . البته هرقسمتى را بايد جداگانه بپزد زيرا كه هررنگى حرارت مخصوصى لازم دارد . بعد از انجام تمام اين كارها كنارهاى آنها را ميتراشد تا در بنا خوب بهم اتصال پيدا كند و مانند كاشى يكپارچه نمايش داشته باشد .
توصيف اين نوع موزائيك مشكل است و نميتوان بطور شايسته آن را بقلم آورد . در اروپا كلمه موزائيك نقشى را بخاطر ميآورد كه از مكعبات كوچك بلور يا سنك مرمر تركيب يافته باشد . بهترين نمونهء اين نوع موزائيك در شهر ونيز ايتاليا موجود است ولى موزائيك با كاشى به كلى با نوع مذكور متفاوت است و صنعتگر بايد مانند جواهر ساز ماهرى آنها را جور كرده و بهم متصل نمايد و از اجتماع قطعات كوچك كاشى نقشهاى زيبا و مطلوبى بوجود آورد . ضخامت اين كاشيها 3 تا 4 سانتيمتر است .
بارى در طرفين مسجد آنائو آثار ابنيهء مهمى ديده مىشود كه سابقا طلاب علوم دينى
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 563
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٥٦٣