برك سبز چاى در كارخانهء امپراتورى تبديل بچاى قابل مصرف ميگردد و براى هرگيروانكه روسى ( 409 گرم ) 20 كپك ( 52 / 0 فرانك ) اجرت ميدهند . محصول چاى در سال 1902 چهل و يك هزار گيروانكه ( 16769 كيلوگرم ) بود و در سال 1903 به چهل و سه هزار گيروانكه ( 17587 كيلو ) رسيد . بهاى چاى هم برحسب جنس مختلف بود يعنى هرگيروانكه 60 كپك تا 40 / 2 ( 60 / 1 تا 35 / 6 فرانك ) به فروش ميرسيد .
رقص دستهجمعى روستائيان قفقازى
جنس نامرغوب و ارزان چاى را دولت روسيه براى مصرف قشون خريدارى ميكرد و جنس اعلاى آن بمسكو و خاركوو و ساير شهرهاى مهم روسيه صادر ميشد و يا براى مصرف مريضخانهها و ساير موسسات خيريه به فروش ميرسيد .
اكنون چاىكاران از حيث كارگر در مضيقه هستند ، تا سال 1906 قبايل باديه پيماى كرد به اين نواحى ميآمدند و در برداشت محصول چاى با اجرت كمى بزارعين كمك ميكردند ولى از وقتى كه مزارع چاى توسعه يافته احتياج بكارگر زياد شده است بعلاوه در فصل تابستان هم كه موقع چيدن برك چاى است كردها با اغنام و احشام خود از دشتها مهاجرت ميكنند و به طرف كوهستانها ميروند بنابراين عدهء كمى از آنها در
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 528
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٥٢٨