صاحب آن زره به كار رفتهاند . اين زرهها بسيار وزين بودند و فقط سواران آنها را ميپوشيدند .
در قرون وسطى در اروپا هم جنكآوران چنين جوشنهائى را بتن ميكردهاند . جنگجويان علاوه بر زره صفحات آهنى هم براى محافظت اعضاء حساس بدن به كار ميبردند و آنها را به حلقههاى زره متصل ميكردند . تمام اين لوازم جنگى و صفحات آهنى كه تا امروز باقى ماندهاند به طرز بسيار زيبائى با طلا و نقره حكاكى شدهاند و عباراتى هم روى آنها نقش شده است .
بعدها ايرانيان بجاى زره فقط صفحات آهنى به شكل مربع مستطيل را بتوسط تسمه هاى چرمى به سينه و پشت پهلوانها مىبستند و اين صفحات آهن را عموما با نقشهاى مطلوبى از طلا و نقره زينت مىكردند .
كلاهخود
كلاهخود ايرانى مركب از دو قسمت است . قسمت اول مانند شب كلاه است و قسمت دوم قطعات زرهايست كه به آن آويخته است تا پشت سر و شقيقهها را از آسيب ضربت شمشير حفظ كند ، كلاه با آهن يكپارچه ساخته شده و ضخامت آن به 2 الى 3 سانتيمتر ميرسد و در جلو سر لولههائى دارد كه شاه طهماسب اول ، نقل از كتاب تاريخ سرجان ملكم