است ، لولهء طولانى آن بمنزلهء دستهء ظرف است و آن را ميتوان در دست گرفت و در نهر آبى فروبرد و پس از پر شدن بوسيلهء همين لوله مقدار آبى را كه لازم است در ظرف ديگرى ريخت .
ظروف هندى
در بازارهاى ايران بظروفى برميخوريم كه از هندوستان بايران وارد شدهاند . فلز آنها مانند حروف مطبعه آلياژى است از سرب و قلع و آنتيموان .
قهوهجوشهاى مسى محكوك كار سمرقند و بخارا ، متعلق بقرون 18 و 19 ( كلكسيون مؤلف )
اين ظروف سفيدرنك و شكننده هستند و با مقدارى نقره تزيين شدهاند و شاخ و برگهائى در روى آنها رسم شده است ولى صورت حيوان يا موجود ديگرى در آنها ديده نميشود .
اشياء ديگرى هم از قبيل كوزه قليان و جعبههاى كوچك متوازى السطوح و قلمدان و فنجان و گلدان و غيره با اين فلز ساخته شده است ، اكنون هم با اين فلز ظروفى ميسازند ولى ظروف قديمى از حيث آراستگى شكل و نقرهكارى بر اينها ترجيح دارند .