كه از مصنوعات ايران بود و چندان تركيب خوبى نداشت . چراغهاى قديمى اغلب بى پايه هستند و چند نوك دراز دارند كه فتيله در آنها جاى ميگيرد .
در قرن هفدهم شمعدانهاى بزرگى به شكل استوانه ساختهاند كه در قاعده و نزديك رأس آنها دو دايرهء برجستهء متوازى ديده مىشود كه استوانه را حلقه مانند احاطه كردهاند و صنعتگران ماهر آنها را باسلوب عربى و در كمال ظرافت حكاكى كردهاند و در ميان اشكال هندسى حيوانات خيالى و غزالها و بزهاى كوهى را مجسم نمودهاند .
يكى از وسائل روشنائى كه چندان قدمتى ندارد فانوس است كه قاعده و سرپوش آن از مس ساخته شده و در ميان قاعده و سرپوش پارچهء سفيد چينخوردهايست كه شمعدان مسى محكوك متعلق باوايل قرن 19 ( كلكسيون مؤلف )
در موقع لزوم جمع يا باز مىشود و شمع را از باد محفوظ نگاه ميدارد . قسمتهاى مسين در نهايت ظرافت حكاكى شده و شكار - گاهها و مناظر نشاط آورى را نمايش ميدهند . بزرگى و كوچكى اين فانوسها بسته باهميت مقام صاحبان آنها مىباشد و شبها براى روشن شدن كوچه ، نوكران حامل يك يا چند فانوس هستند و در جلو ارباب حركت ميكنند .
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 341
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٣٤١