زمانهاى بسيار دور بتپرستى است و بهرحال ترديدى نيست كه از جشنهاى بسيار قديمى ايران است كه تاكنون باقى مانده و بقدرى ايرانيان به آن علاقه و دلبستگى دارند كه هيچگونه پيشآمدى اعم از سياسى يا مذهبى نتوانسته است آن را منسوخ نمايد و يا اقلا از ابهت و شكوه آن بكاهد . « 1 »
تمام شهرها و دهكدهها و لو آنكه كوچك هم باشند همه با شعف و سرور زايد - الوصفى جشن نوروز را با شادمانى فوقالعادهاى برگزار مينمايند .
دستهء نوكران كه هديه نوروزى بحضور شاه مىبرند
در شهرهاى بزرگ و مخصوصا در پايتخت و دربار سلطنتى باندازهاى شكوه و ابهت آن زياد است كه نميتوان در هيچيك از كشورهاى دنيا نظير آن را ديد . چون سال به آخر ميرسد عموم ايرانيان از غنى و فقير و بزرگ و كوچك و زن يا مرد مخصوصا
هامش
( 1 ) - در زمانهاى پيشين نوروز روز اول سال ايرانيان بوده است ، ولى از وقتى كه ايرانيان باسلام گرويدهاند سال رسمى آنها متقايد اعراب قمرى شده است و از اول محرم شروع مىشود و فقط در رأس هردوره 33 ساله با نوروز مطابقت مىكند ، با اين حال ايرانيان نوروز را روز اول سال فرض ميكنند و جشن ميگيرند .