مقصود از تأسيس اين مدرسه تربيت كردن كارمندان دولتى و صاحبمنصبان و اطباء و مهندسين بود . در ابتداى امر معلمين اروپائى و صاحبمنصبان فرانسوى كه استخدام شده بودند اين مواد را تدريس ميكردند ، بعدها معلمين ايرانى هم به آنها اضافه شدند ، تعليمات دار الفنون كاملا به صورت اروپائى درآمد و شاگردان براى تحصيل زبان فارسى و عربى و فقه بمدارس قديم ميرفتند و اين مواد را در آنجاها تحصيل ميكردند .
در سال 1857 دار الفنون 160 نفر شاگرد داشت و مخارج 110 نفر آنها بعهدهء دولت بود ولى پانسيونى در كار نبود و تمام شاگردان پس از فراغت از درس روزانه ، بمنازل خود مراجعت ميكردند و تمام آنها هم لباس نظامى ميپوشيدند .
تقريبا 15 سال است كه دروس دار الفنون منحصر شده است بعلوم و صنايع و فنون نظامى و علوم رياضى و طب و زبانهاى فرانسه و انگليسى و روسى
در سال 1906 عدهء شاگردان اين مدرسه به 200 نفر ميرسيد كه همه داراى اونيفرم نظامى بودند .
شرايط ورود بدار الفنون بشرح زير بود :
1 - داشتن 15 سال تمام
2 - دانستن زبان فارسى و عربى
3 - شاگردانى كه ميخواستند در شعبهء طب مشغول تحصيل شوند ميبايستى در زبان فرانسه قوى باشند .
تحصيل زبان فرانسه هنوز هم در ايران رايج است و غالب كارمندان ادارى به اين زبان آشنا هستند . اكنون تعليمات دار الفنون مجانى است و شاگردان ناهار را در آنجا بخرج دولت صرف ميكنند و در هرسال هم دو دست لباس نظامى زمستانى و تابستانى از دولت ميگيرند .
تحصيلات طبى
دورهء تحصيل طب در اين مدرسه پنج سال است ، در سال اول شاگرد بايد به تحصيل فيزيك و شيمى و تاريخ طبيعى بپردازد