تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 1080

مساهمون:

ص١٠٨٠
گيلان و مازندران ميآورند . از قوشهاى سياه‌چشم يكى بالابان است كه در كردستان و ديگرى بحرى است كه در مازندران براى شكار اردكهاى وحشى تربيت ميكنند . قسم ديگرى هم موسوم به تورون تاى است كه براى شكار تيهو و يلوه به كار مىبرند . قوشچى ايرانى قيمت قوشهاى شكارى حد اقل 15 و حداكثر 75 تا 90 تومان است . همين كه دو ماه از سن قوش گذشت مستعد شكار كردن مىشود و بعضى از آنها تا 12 سال مىتوانند شكار كنند . اشخاص ثروتمند تجمل‌پرست محض خودنمائى براى هرقوشى يكنفر مستخدم نگاه ميدارند اين مستخدم براى پرستارى قوش نيست بلكه براى اين است كه ارباب درقع شكار با نوكرهاى متعددى حركت نمايد و جاه و جلالى نشان دهد . قوشى كه مطيع پرستار خود باشد قدر و ارزش بيشترى دارد . وقتى كه قوش ، شكارى را بچنك آورد ، شكارچيان معمولا سر آن را بريده و مغز كله‌اش را بقوس ميدهند . در شكار سگهائى را هم همراه مىبرند كه در مزارع و خارستانها ميدوند و طيور را پرواز ميدهند تا شكارچى بتواند با قوش يا تفنك آنها را شكار كند .