كه حداقل آن 10 و حداكثر 40 روز است دوام پيدا مىكند . اين جشنها بايد با ساز و آواز و رقصهاى دستهجمعى كه همه افراد قبيله در آن شركت ميكنند برگزار شود .
رقصهاى دستهجمعى توسط مردان و زنان كه دايرهوار دست بهم دادهاند صورت ميگيرد ، گاهى مردان و زنان جداگانه حلقههاى رقص را تشكيل ميدهند و گاهى هم مردان و زنان دست يكديگر را گرفته و با آهنك ساز پاىكوبى و دست افشانى مينمايند .
تمام مدعوين ناهار و شام را برحسب فصل در زير چادر و يا در هواى آزاد صرف ميكنند . جوانان بر روى اسبان در حين تاختوتاز بازيهاى حيرتآورى كرده و هنرمنديهاى خود را در حال جنك و گريز نمايش ميدهند و مدتى قبل از عروسى بتمرين اسبسوارى ميپردازند تا بتوانند در موقع عروسى عروس را با شكوه و جلال به خانه داماد ببرند .
در روز يا شبى كه بايد عروس به خانه داماد برود ، مردان و زنان زيادى از قبيله داماد بر اسبان سوار ميشوند و بهمراهى دستهاى از نوازندگان به طرف قبيله عروس ميروند .
مدت راهپيمائى بسته به بعد مسافت دو قبيله است ، ممكن است يك يا دو ساعت اگر مسافت زياد باشد چند روز طول بكشد ، در ضمن راهپيمائى سازوآواز و سرگرميها و بازيهاى روى اسب ادامه دارد .
يكى از مراسم ازدواج هم اين است كه پدر دختر قبل از وقوع ازدواج مبلغى از داماد بعنوان شيربها ميگيرد و در صورتى كه دختران متعدد داشته باشد ثروت قابل ملاحظهاى بدست ميآورد اما عروس برعكس مراسم شهرنشينان جهيز كمى به خانه داماد ميبرد .
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 1034
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص١٠٣٤