شود ، بايد على و ذريهاش را بعد از خودش دوست داشته باشد .
خداوند جل جلاله به على مباهات مىكند
موفق از غياث ابن ابراهيم از امام صادق از پدرانش از رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم نقل كرده كه فرمودند : « يك روز صبح جبرئيل عليه السلام خوشحال نازل شد و گفت : « چشمت روشن باد ( اى رسول خدا ) به آنچه خداوند به برادرت على و وصى تو ، امام امتت كرامت فرمودند ، خداوند سبحان امروز صبح به عبادت على ، به فرشتگان و حاملان عرش خود مباهات فرمودند و گفتند : « اى فرشتگان من نظر كنيد به حجت من در زمينم كه چگونه ، گونهاش را از روى تواضع در برابر عظمت من به خاك نهاده . من گواهى مىدهم كه او امام خلق من و مولاى آفريدگان من است .
ابن مغازلى از امام صادق از پدرانش نقل كرده كه رسول مكرم اسلام عليهم صلوهء اللّه فرمودند : « اگر اعمال امت من در يك كفه نهاده شود ، و عمل تو يا على در روز جنگ احد بر كفه ديگر ، هرآينه عمل تو ترجيح يابد . همانا خداوند امروز به تو با فرشتگان مقرب درگاهش مباهات فرمود و حجابها را از پيش آسمانهاى هفتگانه برداشت ، و بهشت امروز به وسيله تو شرافت يافت و نيز آنچه در اوست . و خداوند « رب العالمين » بر اين فضيلت ( ى كه به تو مرحمت فرموده است ) خشنود است .
در مسند احمد است كه گويد ابو جعفر حضرمى گفت : جندب بن والق از محمد بن عمر ، از عباد كلبى ، از امام صادق ، از امام سجاد و نيز از فاطمه دختر امام حسين و اين دو از امام حسين از مادرش فاطمه عليهم السلام نقل كرده كه فرمودند : « پدرم رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم شبى از غرفه خارج شد و به ما فرمودند : همانا