عهدى فهو فى كنز اللّه و من مات على عهدى فقد قضى نحبه و من مات بحبّك بعد موتك يختم اللّه له بالامن و الايمان ما طلّعت الشّمس او غربت ) به خدا سوگند تو را خوشنود مىنمايم كه برادر من و پدر فرزندان من هستى . تو بر سنت من مى جنگى . و كسى كه بر عهد امامت تو ( و تعهد بامامت ) تو بميرد مشمول ( لطف ) خداوند است و كسى كه بر عهد امامت تو ( و تعهد بامامت ) تو بميرد حقيقتا با وفاى ، دوران خود را طى كرده است و كسى كه بعد از تو با محبت تو بميرد ، خداوند بنفع او ، با امن و ايمان ، ختم عمر و عاقبت بخير مىنمايد ، مادام كه خورشيد طلوع كرده باشد و يا غروب .
در كتاب « الاصابه » آمده است كه يحيى بن عبد الرحمن انصارى گويد : از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم شنيدم كه فرمودند : « من احبّ عليّا فى حياته و مماته كتب اللّه له الامن و الايمان » - « هر كس على را در حيات و مماتش دوست بدارد خداوند براى او امنيت و ايمان را واجب گرداند .
در كتاب مناقب از محمد بن عبيده بن محمد بن عمار بن ياسر است كه از پدرش . . . از ابو ذر نقل شده كه گفت : رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم را ديدم در حالى كه دست على را گرفته بود و مىفرمودند : « اى على تو برادر من و صفى من و وصى من و وزير من و امين من هستى . جايگاه تو نسبت به من مكانت هارون نسبت به موسى است ، جز اينكه بعد از من پيامبرى نيست ، هر كس بميرد و او دوستدار تو باشد ، خداوند عزيز و جليل ، عاقبت او را به امن و ايمان ختم به خير گرداند . و كسى كه بميرد و نسبت به تو عداوت ورزد نصيبى از اسلام براى او نيست .
موفق از انس از رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم نقل كرده كه فرمودند :
« محبت على حسنهايست كه با وجود آن گناهى اثر ندارد و عداوت او گناهى است
ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — صفحة 337
مساهمون: القندوزي
ص٣٣٧