حموينى از ابن عباس و از مجاهد از حضرت امير اين روايت را آوردهاند . ابو نعيم با ذكر سندش از ابو صالح از ابن عباس اين روايت را نقل كردهاند .
فقط على عليه السلام به آيه نجوى عمل كرد
موفق از حضرت « امير » عليه السلام نقل كرده كه فرمودند : « انّ فى كتاب اللّه تبارك و تعالى لآيه ما عمل بها احد قبلى و لا يعمل احد بعدى و هى
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً »
. « 1 » ثم نسخت .
يعنى در كتاب خدا آيهايست كه احدى پيش و نه بعد از من ، بدان عمل نكرده است و نمىكند و آن عبارت از اين آيه است « اى ايمانآورندگان هرگاه با رسول خدا نجوا كرديد ، پس ابتدا صدقه بدهيد » سپس از اين آيه نسخ شد .
در مناقب از مكحول از حضرت امير عليه السلام نقل كرده كه فرمود : « به خدا سوگند به اين آيه جز من ديگرى عمل نكرد . سپس اين آيه نازل شد
« أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ »
« 2 » آيا عاجز شديد از اينكه قبل از نجوايتان صدقات بدهيد « پس اگرچه شما چنين نكرديد ، ولى خداوند توبه بر شما پذيرفت سپس امام فرمود : « توبه معنى ندارد مگر از گناهى ( يعنى تمام مسلمين چون به اين آيه عمل نكردند گناه كردند ) . و لذا خداوند توبه بر اين گناهشان را پذيرفت .
از كلينى از ابو صالح از ابن عباس نقل شده كه گفت « على » عليه السلام « يك دينار » داشت ، آن را به ده درهم فروخت ، و هرگاه با رسول اكرم نجوى مىكرد قبلا « يك درهم صدقه » ميداد ، تا « ده مرتبه با رسول خدا نجوى گفت » ، سپس اين آيه شريفه نسخ شد و احدى بدان عمل نكرد جز « على » عليه السلام .
هامش
( 1 ) - مجادله 23
( 2 ) - مجادله 13