محموده كه آن مركّب از غذاست و اين تركيب دايما در معرض زوالست و فنا از جهات و اسباب بىانتها خواه خارجى خواه داخلى مانند حرارت غريزيّه و حرارة غريبه و هوايى كه مجاور و محيطست بابدان و تضحّى و تشمّس و حركات بدنيّه و نفسانيّه و غير آن از محلّلات ازينجاست كه انسان محتاج شده بمآكل و مشارب لذيذهء موافق مزاج تا استبدال نمايد بدن بدل مايتحلل را بس اكر طعام و غذا مفقود كردد بالضروره انسان هلاك شود همجنانچه هنكام استيلاى خوى و افراط خلا مشاهد و ملاحظ مىكردد اعاذنا اللّه من اليم عذابه امين
هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
لوحه قال افلاطون اذا جاعت النفوس صارت الاجسام ارواحا و اذا شبعت صارت