هرگاه اين متون را به هم ضميمه كنيم بخش بزرگى از متون و آثار خواهيم داشت كه هرگز ممكن نيست همهء آنها دروغ و ساختگى باشد و اين يعنى : تواتر .
اگر بخواهيم خود را قانع كنيم كه اين متون با اين كثرت فراوان ، بيهوده و باطل است ، در اين صورت هرگز نخواهيم توانست به هيچ حقيقت دينى يا تاريخى ديگرى قانع شويم يا بهتر بگويم : خود را از قانع شدن در مورد بسيارى از اين حقايق در موضع عجز و ناتوانى خواهيم ديد .
( 1 ) 4 - گاهى نوعى شباهت بين برخى از متون ديده مىشود كه ممكن است اين ابهام را پيش آورد كه نويسنده ، كتاب را بازنويسى نكرده است . ليكن واقعيت اين است كه به منظور التفات به وجود اختلاف يا خصوصيت جديدى در روايت يا كسى كه روايت از او نقل شده ، كتاب را بازنويسى كردهايم . چنان كه ملاحظه خواهيد كرد اين شباهت در موارد اندكى صورت گرفته كه از شمار انگشتان يك دست تجاوز نمىكند .
( 2 ) 5 - شمار بسيار اندكى از متونى را كه برخى از مؤلفان متأخر بيان كردهاند ، در كتاب آوردهايم . زيرا خصوصياتى در اين متون ديديم كه موفق نشديم در كتابهاى متقدّمين در پى بىآن بگرديم . خوانندهء ارجمند اين را نيز ملاحظه خواهد فرمود .
( 3 ) 6 - در پايان متذكّر مىشويم : اگر كسى گاهى اوقات در فتاواى خود به خبر واحد ممدوح يا موثّق يا ضعيف استناد مىكند ، و از نظرش خبر واحد ، مقتضى كذب ندارد ، و از مردم در همهء اقطار جهان مىخواهد كه طبق فتواى او عمل كنند ، آيا معقول است كه ثبوت مضمون اين بخش عظيم از نصوص و متون را كه مىتوان قرائن فراوانى در تأكيد مضمون و تقويت يقين به صدور آن پيدا كرد ؛ رد يا در آن تشكيك نمايد ؟ ! به هر حال ، آنچه كه در اين بخش مىآيد را به آنچه گذشت ، ضميمه مىكنيم
مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 345
مساهمون: السيد جعفر مرتضى العاملي
ص٣٤٥