قطعى آن را تأييد مىكند . بنابراين بايد صحيح و ناصحيح را مطابق معيارها و اصول پژوهش علمى از هم جدا كرد . ما در اينجا مستندات خود را در خصوص ترديد در انتساب كتاب بيان مىكنيم .
( 1 )
مؤتمر علماء بغداد در ترازوى نقد
مؤلف كتاب « مؤتمر علماء بغداد » بيان كرده كه كتاب يا كتابچهء او خلاصه يك مناظرهء دينى است كه به گفتهء وى بين ده تن از علماى اهل سنت ، و ده تن از علماى شيعه به دعوت ملكشاه سلجوقى و وزيرش خواجه نظام الملك طوسى و با حضور و مشاركت آن دو در بغداد انجام شده است .
در اين مناظره كه به مدّت سه روز به طول انجاميد ، مشخص شد كه مذهب تشيع حق است . لذا سلطان ملكشاه شيعه شد . چنان كه وزيرش نظام الملك نيز اعلام كرد كه به مذهب تشييع گراييده است . شمارى از فرماندهان نظامى و اركان دولت نيز به آن دو ملحق شدند .
در اينجا اين پرسش مطرح مىشود كه آيا اين مناظره واقعى است يا فرضى ؟ ! اين پرسش در انتظار يك پاسخ صحيح و صريح است .
( 2 ) اگر جايز باشد كه در اينجا اظهار نظر كنيم ، مىگوييم : ما به شق دوم تمايل داريم . يعنى : مناظره فرضى . ما در اين حكم خود به چند مطلب استناد مىكنيم كه هر چند ممكن است هر كدام به تنهايى دليل قاطعى نباشد اما در مجموع اين جرأت را به ما مىدهد كه واقعى بودن آن را بعيد بشماريم و بلكه به فرضى بودن آن اطمينان پيدا كنيم . آرى اين يك مناظره فرضى است كه مؤلف خواسته در آن يك مذهب معين را پيروز گرداند و ادلهء مذهبى مستند به وقايع تاريخى مشهور در كتابهاى مسلمانان ، و روايات و احاديثى كه هم صحت آن و هم درستى استناد بدان