خراش دادن صورت ، و پاره كردن لباس ، و سيلى به صورت خود زدن ، و نوحهسرايى به باطل . اين غير از گريستن و هيجان عواطف و احساسات انسانى است .
زيرا موارد اول با خضوع در برابر خداوند سبحان و تسليم قضاى الهى بودن منافات دارد اما گريه از مقتضيات طبيعت انسانى ، و دليل تعادل سرشت انسان است و چقدر تفاوت است بين اين دو .
مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحه 315
پدیدآورندگان: السيد جعفر مرتضى العاملي
ص۳۱۵