10 . عثمان بن عفان كه او نيز به قسمتى از زمينهاى بنى نضير در جايى به نام « دومه » دست يافت . « 1 »
مناسب مىدانيم در پايان بحث به دو روايت اشاره كنيم ؛
1 . عينى مىگويد :
. . . رسول خدا ( ص ) اموال بنى نضير را تخميس نكرد و احدى را در آن سهيم ننمود ، مگر ابو بكر و عمر ، و عبد الرحمن بن عوف و صهيب بن سنان ، و زبير بن عوّام ، و ابو سلمة بن عبد الاسد ، و ابو دجانه . « 2 »
بنابراين عينى معتقد است كه رسول خدا ( ص ) از اموال بنى نضير به احدى جز اينان نداد . امّا اين كه گفت « احدى را در آن سهيم ننمود » با اندكى مسامحه همراه است . زيرا چنان وانمود مىشود كه فتح بنى نضير با زور ( عنوه ) بوده است . در حالى كه چنين نبود و مىدانيم كه به صلح فتح شد .
2 . ابن شبّه مىگويد :
. . . محمّد بن اسحاق گفت : پيغمبر ( ص ) آن اموال و املاك را ميان مهاجران قسمت كرد و از انصار تنها به سهل بن حنيف ، و ابو دجانه و تنى چند ، داد . « 3 »
نسفى مىگويد : رسول خدا ( ص ) از اموال بنى نضير به سه تن از انصار نيز داد . « 4 » وى نام اين سه انصارى را به طور مشخص نبرده است .
ملاحظه مىشود كه عينى از سهل بن حنيف نام نمىبرد ، ديگران از او و ابو دجانه ياد مىكنند ، امّا گروه سوم اصرار دارند كه انصار بهرهمند از اموال بنى نضير سه تن بودند . شايد منظور اينان ، حارث بن صمه باشد كه او نيز
هامش
( 1 ) . وفاء الوفاء ، 3 / 944 .
( 2 ) . عمدة القارى ، 18 / 126 .
( 3 ) . تاريخ المدينه ، 2 / 490 .
( 4 ) . مدارك التنزيل ، 4 / 246 .