فصل چهارم نقش قصهگويان در تاريخ اسلام
بدون ترديد ، هنگامى كه قصّه حق باشد و در خدمت حق و وسيلهاى براى آگاهى مردم و آشنا نمودن آنان با واجبات و تكاليف دينىشان ، محبوب و مطلوب درگاه خداوند متعال خواهد بود . خدا فرمود :
إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ .
« 1 »
آرى ؛ داستان درست همين است .
آنگاه كه صحابه از پيامبر اكرم ( ص ) درخواست كردند برايشان قصّه بگويد ، اين آيه فرود آمد :
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ بِما أَوْحَيْنا إِلَيْكَ هذَا الْقُرْآنَ وَ إِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الْغافِلِينَ .
« 2 »
ما نيكوترين سرگذشت را به موجب اين قرآن كه به تو وحى كرديم ، بر تو حكايت مىكنيم ، و تو قطعا پيش از آن از بىخبران بودى .
سعد اسكاف به امام باقر ( ع ) گفت : من مىنشينم و براى مردم قصّه مىگويم و حقّ و فضيلت شما را بيان مىكنم . حضرت فرمود :
هامش
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) : 62 .
( 2 ) . يوسف ( 12 ) : 3 .