5 . متخلّفان و غنايم بدر
أ . طلحة بن عبيد اللّه تيمى ، و سعيد بن زيد عدوى
مىگويند : اين دو تن در جنگ بدر حضور نداشتند ، زيرا حضرت آنان را براى جستجو و پيگيرى كاروان قريش فرستاده بود ، امّا هنگامى به مدينه آمدند كه رسول خدا ( ص ) به سوى بدر حركت كرده بود . آنان به قصد ديدار پيغمبر ( ص ) عازم بدر شدند ، امّا ديدند كه پيغمبر ( ص ) از بدر بازمىگردد .
رسول خدا ( ص ) سهم آنان را از غنايم بدر داد . « 1 » اين سخن درست نيست ، زيرا 1 . يك متن تاريخى مىگويد : سعيد و طلحه در تجارت شام بودند و پس از بازگشت رسول خدا ( ص ) از بدر به مدينه آمدند . حضرت سهم آنان را از غنايم بدر داد . « 2 »
اين بخش پايانى روايت نمىتواند درست باشد . چه اين پرسش بىپاسخ خواهد ماند كه چرا فقط اين دو نفر متخلّف از بدر ، سهم غنيمت دريافت كردند ؟ بايد دانست اگر پيامبر ( ص ) با مسلمانان در اموال به تسامح رفتار مىكرد ، فقط در اموال خودش بود ، نه اموال ديگران ؟ مگر غنايم اموال رزمندگان نبود ؟ پس با كدام مجوز شرعى به متخلّفان پرداخت مىشد ؟
2 . سيوطى به پيروى از ديگران اين فضيلت را از آنان نمىپذيرد و آن را مختص عثمان مىداند . « 3 » خواهيم ديد كه در مورد عثمان هم درست نيست .
3 . در همان حديث مناشدة على ( ع ) با اعضاى شوراى شش نفرى آمده كه على ( ع ) فرمود :
هامش
( 1 ) . بنگريد : سيره حلبى ، 2 / 147 ، 185 .
( 2 ) . سيره ابن هشام ، 2 / 339 - 340 ؛ التنبيه و الاشراف ، 205 ؛ الاصابه ، 2 / 229 ؛ الاستيعاب ، 2 / 219 .
( 3 ) . سيره حلبى ، 2 / 185 .