كردند . چنان كه ده يا سيزده ماه پس از اين ، سپاهى متشكل از سيصد و سيزده مرد براى بدر به راه انداخت . مىتوان چنين پاسخ داد :
1 . برخى گفتهاند كه يكصد و پنجاه نفر از مهاجران با يكصد و پنجاه نفر از انصار برادر شدند . « 1 »
2 . رقم مذكور فقط شمار مهاجرانى است كه با همين رقم از انصار برادر شدند و الّا شمار انصار خيلى بيشتر از مهاجران بود . در ابتدا مهاجران چهل و پنج نفر مرد بودند كه با همين شمار از انصار برادر شدند تا اين كه كمكم جمعيت مهاجران به صد و پنجاه نفر مذكور در روايت دوم رسيد ، امّا اين بدان معنى نيست كه ساير مسلمانان انصار بدون برادر مانده باشند . احتمالا پيامبر ( ص ) آنان را با هم برادر كرده است .
ب . برادرى افراد همانند
بررسى روايات برادرى مسلمانان پيش و پس از هجرت نشان مىدهد كه رسول اكرم ( ص ) افراد نظير و شبيه را با هم برادر مىكرد . ظاهرا پيش از هجرت ، بين ابو بكر و عمر ، طلحه و زبير ، عثمان و عبد الرحمن بن عوف ، على و خودش برادرى برقرار كرد . « 2 » از نظر ابن حبّان اين در برادرى دوم در مدينه بود .
او مىافزايد : سعد بن ابى وقّاص و عمّار ياسر را با هم برادر كرد . « 3 » چنان كه معلوم است ، همهء اين برادران پيمانى از مهاجران بودند .
رسول خدا ( ص ) در مدينه ، بين ابو بكر و خارجة بن زهير ، عمر و عتبان بن مالك برادرى برقرار كرد . سپس دست على ( ع ) را گرفت و فرمود : اين برادر من
هامش
( 1 ) . بنگريد : بحار الانوار ، 19 / 130 .
( 2 ) . مستدرك حاكم ، 3 / 14 ؛ وفاء الوفاء ، 1 / 267 - 268 ؛ سيره حلبى ، 2 / 20 ؛ فتح البارى ، 7 / 211 .
( 3 ) . الثقات ، 1 / 138 - 142 .