أ . امير مهاجران
معتقديم كه هجرت جعفر به سبب شكنجه قريش نبوده است ، زيرا قريش از موقعيت ابو طالب هراس داشت و جانب او و عموم بنى هاشم را حرمت مىنهاد . به عقيدهء ما ، رسول اكرم ( ص ) جعفر را با مهاجران ، به حبشه فرستاد تا امير آنان باشد ، به كارشان رسيدگى كند ، بر مصالح و شئون آنها نظارت داشته باشد و مراقبت كند كه جذب جامعهء جديد نشوند . چنان كه فرزند جحش در حبشه مسيحى شد .
ب . نخستين مهاجر
مىگويند : عثمان بن عفّان نخستين كسى است كه همراه خانوادهاش به حبشه مهاجرت كرد . به همين مناسبت ، رسول خدا ( ص ) او را نخستين فردى برشمرد كه پس از لوط با خانوادهاش هجرت كرد . « 1 » گفتهاند : او نخستين كسى بود كه از مكّه بيرون رفت . « 2 » ما ، در اين باره ترديد داريم ، زيرا اگر منظورشان اين است كه وى نخستين فردى است كه همراه خانوادهاش مهاجرت كرده ، خودشان ابو سلمه را در اين باره نخستين مىدانند . « 3 » اگر منظور اين است كه وى نخستين فردى است كه از مكّه بيرون رفت ، خود مىگويند : حاطب بن ابى عمرو « 4 » يا سليط بن عمرو « 5 » نخستين فردى است كه از مكّه خارج شد . دربارهء ابو سلمه همچنين عقيدهاى دارند .
هامش
( 1 ) . سيره حلبى ، 1 / 323 ؛ تاريخ الخميس ، 1 / 289 .
( 2 ) . سيره ابن هشام ، 1 / 344 ؛ سيره حلبى ، 1 / 223 ؛ البداية و النهايه ، 3 / 66 .
( 3 ) . الاصابه ، 2 / 335 ؛ اسد الغابه ، 3 / 196 .
( 4 ) . سيره حلبى ، 1 / 323 ؛ الاصابه ، 1 / 301 .
( 5 ) . سيره حلبى ، 1 / 323 .