« 1 » صديقهء كبرى فاطمه عليها السّلام كوثر زلال بهشتى است . زهراى مرضيه سرچشمهء پاك و شفّاف خلقت است . چشمه‌سار عصمت و امامت از آن مركز فيض بهره‌مند و سيراب مىگردد . در وصف او چه مىتوان گفت در جايى كه پروردگار يكتا ، خداوند دانا او را كوثر دانسته به سرور تمامى بندگانش ، پيامبر برگزيدهء خويش و فخر جهان خلقت ، حضرت ختمى مرتبت ، محمّد بن عبد اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم همچون تحفه‌اى بهشتى اهدا نموده است . كه آن سرور خود فرموده است : لمّا عرج . . . ، ففاطمة حوراء إنسيّة فكلّما اشتقت إلى رائحة الجنّة شممت رائحة ابنتي فاطمة . هنگامى كه به آسمان عروج كردم . . . ، پس فاطمه حوريّه‌اى به شكل انسان است و من هر گاه مشتاق بوى بهشت مىشوم ، بوى دخترم فاطمه را استشمام مىكنم . قالت عائشة : ما رايت أحدا قطّ أصدق من فاطمة غير أبيها .