1 - دورى از مكّه ، كه خداوند به او وعدهء بازگشت داده و فرمود :
إِن الَّذِي فَرَض عَلَيْك الْقُرْآن لَرادُّك إِلى مَعادٍ
[ قصص : 85 ] 2 - تحريف قرآن ، كه خداوند محافظت از آن را تقبّل فرموده و گفت :
إِنَّا نَحْن نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَه لَحافِظُون
[ حجر : 9 ] 3 - فرود آمدن عذاب و بلا بر مسلمانان ، كه خداوند فرمود :
وَ ما كان اللَّه لِيُعَذِّبَهُم وَ أَنْت فِيهِم
[ انفال : 33 ] يعنى « تا تو در ميان آنان هستى بلايى بر ايشان نازل نمىشود » 4 - گسترش اسلام ، كه خداوند وعده نمود تا اسلام را بر تمام مذاهب در جهان برترى بخشد و فرمود :
لِيُظْهِرَه عَلَى الدِّين كُلِّه
[ توبه : 34 ] 5 - ثبات و پايدارى مؤمنان بعد از رحلت پيامبر ، كه خداوند وعده نمود تا آنان را در دين خود استوار و ثابت قدم نگاه دارد و فرمود :
يُثَبِّت اللَّه الَّذِين آمَنُوا بِالْقَوْل الثَّابِت فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
[ ابراهيم : 27 ] 6 - در بارهء دشمنان مؤمنين و تسلط آنها بر مسلمانان ، كه خداوند متعال آن را منتفى دانسته و فرمود :
يَوْم لا يُخْزِي اللَّه النَّبِيَّ وَ الَّذِين آمَنُوا
[ تحريم : 8 ] 7 - در بارهء قبول شفاعت پيامبر براى مؤمنان ، كه خداوند وعدهء قبول آن را داده و فرمود :
وَ لَسَوْف يُعْطِيك رَبُّك فَتَرْضى
[ و الضّحى : 5 ] 8 - در بارهء فتنه و نيرنگى كه پس از رحلت پيامبر ، گريبان وصى او يعنى على عليه السّلام را خواهد گرفت ، كه خداوند در اين زمينه وعدهء انتقام شديد داده و فرمود :
فَإِمَّا نَذْهَبَن بِك فَإِنَّا مِنْهُم مُنْتَقِمُون
[ زخرف : 41 ] 9 - در بارهء ثبوت خلافت براى فرزندان على عليه السّلام ، كه خداوند متعال در اين باره وعده نمود كه آنان را خليفه و حجّت خود در زمين قرار دهد و فرمود :
لَيَسْتَخْلِفَنَّهُم فِي الْأَرْض
[ نور : 55 ] 10 - و در بارهء هجرت حضرت فاطمه عليها السّلام از مكّه به مدينه ، كه خداوند پيامبرش را در خصوص سلامت آن بانو مطمئن نموده و فرمود :
الَّذِين يَذْكُرُون اللَّه قِياماً وَ قُعُوداً
تا آخر آيه [ آل عمران : 191 ] .
در رأس توبهكنندگان چهار نفر قرار دارند :