ترجمه : شروع كن با الله اكبر و سپس الحمد للَّه و بعد سبحان اللَّه .
تذكر دوم
: در برخى روايات تعداد هر سه ذكر ، سى و سه مرتبه ذكر شده است كه به نظر مىرسد ناشى از اشتباه راوى يا ناسخ باشد زيرا اكثر روايات تكبير را سى و چهار مرتبه ذكر كردهاند و تمام علما نيز تكبير را سى و چهار مرتبه دانستهاند .
تذكر سوم
: در برخى روايات آمده است كه ابتدا - پس از تكبير - حمد و سپس سبحان الله گفته مىشود ، در حالى كه در برخى روايات ديگر ، تسبيح بر تحميد مقدّم شده است ، و به نظر نگارنده و با توجه به اينكه در بين هر دو گروه از روايات ، احاديث صحيح و معتبر وجود دارد ، لذا فرقى نمىكند كه كدام يك از اين دو قبل از ديگرى گفته شود . و اللَّه العالم .
تذكر چهارم
: توصيه مىشود كه به هنگام تسبيح حضور دل و قلب داشته باشيم تا از آثار پر خير تسبيح حضرت زهرا بهرهمند شويم .
تذكر پنجم
: به هنگام تسبيح ، در شمارش تعداد ذكرها دقّت شود تا حتما به همان تعدادى كه گفته شده ادا گردد .
تذكر ششم
: چنانچه پس از اتمام تسبيح شك كرديم كه آيا تعداد اذكار را درست گفتهايم يا نه ، با توجه به « قاعدهء فراغ » به شك مذكور توجه نكرده و بنا را بر صحّت مىگذاريم ، گر چه در برخى از روايات ضعيف توصيه شده كه تسبيح تكرار شود . و خداوند عالمتر است .