نازل شد و هر كه آن روز را روزه شود ، كفارهى هفتاد سال او باشد . « 1 »
ابنطاووس نيز از دستخط على بن يحيى خياط به سند خود از عبدالرحمان سلمى از اميرالمؤمنين ( ع ) نقل كند كه فرمود : هر كه آن روز را روزه گيرد و شبش را زنده دارد ، ثواب عبادت صد سال كه روزهايش را روزه باشد و شبهايش را بيدار ، از آن او است . « 2 »
شيخ طوسى : اگر مسلمانى بگويد : به اولين كسى كه از سوى من حج بگزارد ، صد تا ( هر واحد پولى ) خواهم داد ، اين گفته صحيح است . « 3 »
شيخ طوسى از امام صادق ( ع ) : هر گاه هنگام نماز فرا رسد ، درهاى آسمان براى فراز شدن كردارها گشوده شود ؛ و من ، خوش ندارم كه عملى پيشتر از من فراز رود و در دفتر الهى ، نام كسى پيش از من نوشته آيد . « 4 »
شيخ صدوق در باب نكتههايى از حج انبياء به نقل از امام صادق ( ع ) گويد : آدم همان كسى است كه خانه را ساخت و بنيان آن را نهاد و اولين كسى است كه آن را با پوششى مويين آراست و اولين كسى است كه به آهنگ خانه حج گزارد . پس از وى ، تبَّع آن را با بساطى چرمين پوشش داد ، آنگاه ابراهيم كعبه را با الياف گياهى پوشانيد و اولين كسى كه پارچه بر آن افكند سليمان بن داوود ( ع ) بود كه ديبا بر آن انداخت . « 5 »
شيخ صدوق در باب فضايل حج : امسلمه نزد پيامبر ( ص ) آمد و گفت : قربان مىآيد و مرا پولى براى قربانى كردن نيست ، مرا وامى ده تا قربانى كنم . پيامبر ( ص ) فرمود : قرض بگير كه آن وامى اداشده است .
نيز گويد : با ريخته شدن اولين قطره از خون قربانى ، صاحب آن آمرزيده شود . « 6 »
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه 2 / 90
( 2 ) . الاقبال 312
( 3 ) . المبسوط فى فقه الامامية 1 / 326
( 4 ) . تهذيب الاحكام 2 / 41
( 5 ) . من لا يحضره الفقيه 2 / 235
( 6 ) . من لا يحضره الفقيه 213 .