آنچه شايستهء گفتن در مرگ فرزند است
سزاوار است آن كه فرزندش و يا يكى از نزديكانش از دنيا رفته است ، خود را در جلوتر مردن وى چنين تسلّى دهد كه آن دو با هم ، در سفر بودند ، فرزندش به شهرى كه محل زندگى و وطن وى بود ، زودتر رسيده است ، و نبايد زياد تأسف بخورد ، زيرا او نيز ديرى نخواهد پاييد كه به او خواهد پيوست ، و ميان آن تفاوتى جز در جلو و عقب بودن نيست . مردن همچنين است ، و معناى مردن ، جلو رسيدن به وطن است تا اين كه عقب مانده هم برسد ! و هر گاه چنين عقيدهاى داشته باشد ، غم و زاريش كمتر خواهد بود ، بخصوص كه در مرگ فرزند ، اجر فراوانى نصيب آن كسى است كه خود را به هر وسيله تسلّى دهد و صبر كند .
پيامبر خدا ( ص ) فرمود : جنين سقطشدهاى را جلوتر بفرستم ، براى من بهتر است تا صد سوار مجاهد در راه خدا را بعد از خود بجا گذارم ( 1 ) ! پيامبر ( ص ) سقط را نام برده است تا از مرتبهء پايين به مرتبه بالايى برده شود ، اگر نه كه اجر و پاداش به قدر موقعيتى است كه فرزند در دل انسان دارد .
گويند : يكى از فرزندان حضرت داود ( ع ) از دنيا رفت ، و او سخت اندوهگين شد ! به وى گفتند : نزد شما اين فرزند ، معادل چه بود ؟ گفت : تمام زمين پر از طلا ! گفتند : پس همين قدر شما اجر و پاداش داريد .
پيامبر خدا ( ص ) فرمود : كسى از مسلمانان سه فرزند از دست نمىدهد كه در مصيبت آنها صبر كند ، مگر آن كه براى او سپرى در برابر آتش جهنم