يا جايگاهى در نسب و دستش را باز گذاشته است ، و او با داشتن جمال ، پاكدامن و در مال و دارائيش مواسات كند ، و با داشتن مقام ، فروتن باشد ، خداوند نام او را در ديوان خود از صاحبان اخلاص نويسد ، هارون ، قلم و كاغذى خواست و اين عبارات را با دست خود نوشت ! سليمان بن داود ( ع ) صبح كه مىشد ، چهرهء توانگران و اشراف را به دقت مىنگريست ، تا وقتى كه به مستمندان مىرسيد ، با آنها مىنشست ، و مىگفت :
مستمندى از مستمندان .
مىگويند : بالاترين مقامى كه بنده نزد خدا دارد ، همان مرتبهاى است كه در نزد خويش ، خود را پايينتر از همه مىبيند ، و پستترين مقام بنده نزد خدا آن است كه شخص خود را پيش خود بالاتر از همه مىپندارد .
يكى از بزرگان گويد : پارسايى بدون تواضع مانند درختى بىميوه است .
ديگرى گويد : هر كس رياست طلب باشد ، هرگز رستگار نمىشود .
و نيز گويند : زلزله و باد سرخى اتفاق افتاد ، و ما نزد پيرمردى كه در بين ما بود رفتيم ، گفتيم اى بندهء خدا تو پيرمرد بزرگى هستى ، پس از خداى متعال بخواه ! [ كه بلا را دفع كند ] پيرمرد گريه كرد و گفت : كاش من باعث هلاكت شما نشده بودم ! يكى از بزرگان گويد : هيچ بنده متواضع نمىشود مگر اينكه خود را بشناسد .
و نيز بزرگى مىگويد : تا وقتى كه بندهاى تصوّر مىكند ميان مردم بدتر از او وجود دارد ، او متكبّر است ، و فروتنى هر كسى به قدر معرفت او نسبت به پروردگارش و نسبت به خود اوست .
ديگرى گويد : تواضع در همهء مردم خوب است ، امّا در توانگران خوبتر است ، و خودخواهى در همهء مردم زشت است و در تنگدستان زشتتر است .
مىگويند : عزّتى نيست جز براى آن كه در برابر خدا خوار باشد و مقامى
مجموعه ورام ( آداب و اخلاق در اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 376
مساهمون: ورام بن أبي فراس المالكي الاشتري
ص٣٧٦