182 رحمت خدا
حفص بن غياث گويد : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود :
روزى حضرت سليمان على نبينا و آله و عليه السلام با اصحاب خود براى خواندن دعاى طلبيدن باران از شهر بيرون رفت .
در راه خود ، مورچهاى را ديد كه دست ( يا يكى از دست و پاهاى خود را ) به سوى آسمان بلند كرده و مىگويد :
بار خدايا ! ما مورچگان ، مخلوق توايم . و درماندهء روزى توايم ، ما را به خاطر گناهانى كه فرزندان آدم و انسانها مرتكب شدهاند ، هلاك مكن .
حضرت سليمان على نبينا و آله و عليه السلام به همراهان خود فرمود :
باز گرديد ، كه شما را به طفيل ديگران ، و استجابت دعاى آنان سيراب خواهند كرد « 1 »
هامش
( 1 ) حديث 1490 ، ج 1 ، ص 524 .