بسم اللَّه الرحمن الرحيم از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم شنيدم كه مىفرمود :
اذان گويان ، امين مؤمنان در مورد نماز ايشان ، روزهء ايشان ، گوشت تنشان و خونهايشان هستند . و اذان گويان چيزى از خداوند عزّ و جلّ نمىطلبند ، مگر آنكه به ايشان عطا مىشود . و در هيچ مورد شفاعت نكنند ، مگر آنكه شفاعتشان مورد قبول واقع گردد .
عبد اللَّه گفت : باز هم برايم بگو .
بلال گفت : از رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود :
هنگامى كه روز قيامت فرا رسد ، خداوند عزّ و جلّ مردمان را در زمينى جمع كند ، و فرشتگانى از نور را به سوى اذان گويان - در حالى كه علمهايى از نور همراه خود دارند - گسيل دارد . اين فرشتگان ، اسبانى را يدك مىكشند كه مهارشان زبرجد سبز است . و زين و خورجينهايشان بسيار خوشبو است . و اذان گويان بر آن سوار مىشوند ، و با صداى بلند اذان مىگويند . و بر مردمان گذر مىكنند و « اللَّه اكبر » مىگويند و غوغايى از تسبيح امت من بلند مىشود و . . . .
بلال ادامه داد : شتاب كنيد در انجام كارهاى خير و برهم پيشى بگيريد « 1 » .
هامش
( 1 ) قسمتى از حديث 905 ، ج 1 ، ص 292 .