اگر به او ستم شد ياريش كنى . در پى عيب او نباشى .
و اگر زشتى در او سراغ داشتى ، بر او بپوشانى .
اگر مىدانى كه نصيحت تو را مىپذيرد ، در خلوت به خيرخواهى او بنشينى .
او را در سختىها رها نكنى .
از لغزش او درگذرى .
گناهش را ببخشى ، با او كريمانه معاشرت كنى ، و قوّتى جز به يارى خدا نيست .
حقّ رفيق ، اين است كه :
با تفضّل و انصاف با او مصاحبت كنى .
او را بزرگ بدارى ، چنان كه تو را بزرگ مىدارد . نگذارى در نيكىهاى به يك ديگر ، بر تو سبقت بجويد . اما اگر از تو سبقت گرفت ، در ازاى كار نيك بهتر از او پاسخ دهى .
دوستش بدارى ، آن گونه كه تو را دوست مىدارد .
اگر ارادهء گناهى كرد ، او را از ارتكاب به آن باز دارى . بر او رحمت باش و عذاب مباش . و لا قوّة الّا باللَّه .
امّا حقّ شريك ، آن است كه :
اگر غايب شد ، او را كفايت كنى . و اگر حاضر بود ، حرمتش را پاس دارى .
بدون مشورت و همفكرى با او ، به تنهايى حكم نكنى و
گلچين صدوق ( گزيده من لا يحضره الفقيه ) ( فارسى ) — صفحة 111
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١١١