روايات متواتر امامان اهل‌البيت ( ع ) بر آن است كه : « خمس بر شش سهم تقسيم مىشود : سهم خدا ، سهم رسول‌خدا ، سهم ذىالقربى - كه سهمِ ذىالقربى در زمان رسول‌خداو پس از او ، ويژه اهل‌البيت ( ع ) بوده است و بعد ، به ساير امامان اهل‌البيت ( ع ) اختصاص يافته است « 1 » ، و اين سهام سه‌گانهء خدا و رسول‌خدا وذىالقربى تحت اين عنوان « 2 » و از آنِ اين عنوان است ، كه سهم خدا در اختيار رسول خداست تا هرجا كه خواست بمصرفش رساند ، و پس از رسول خدا نيز ، سهم رسول و سهم خدا از آنِ امام و جانشين او خواهد بود . پس نيمى از خمس در عصر ما تماماً از آنِ امام عصر ( عج ) مىباشد : دو سهم از راه وراثت از رسول خدا ، و يك سهم از راه تقسيم خدائى كه سهم ذىالقربى است ، و اين سه سهم از جهت امامت به امام عصر ( ع ) مىرسد - و سهام سه‌گانهء ديگر سهم يتيمان و مسكينان و در راه ماندگان بنىهاشم است كه خويشاوندان رسول خدايند ، همانانى كه خداوند در آيه 214 سورهء شعرا يادشان كرده و فرموده : ( وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ) : « و خويشاوندان نزديكت را بيم ده » كه آنها نوادگان عبدالمُطَلِب‌اند ، زنان و مردان ، و ايشان غير اهل‌بيت پيامبرند . استحقاق در اين سه گروه دو چيز است : الف - خويشاوندى با رسول خدا . ب - نياز به دريافت خمس براى خرج زندگى ؛ در حالى كه استحقاق صاحبانِ سهامِ سه‌گانهء اوّل يعنى : خدا و رسول و ذىالقربى ، تنها به خاطر عنوان بود نه نياز !