تهمتها و دروغ پردازىها در كتاب « لله ثم للتاريخ » ( فارسى ) — صفحه 147

و امام علىبن‌الحسين ( ع ) به مردى از شاميان فرمود : « آيا در سوره انفال نخوانده‌اى كه فرموده : وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى ) ؟ گفت : « چرا خوانده‌ام ، آيا شما همانهائيد ؟ » . فرمود : « آرى » . 6 اين ، تفسير واژه « ذىالقربى » در آيه « خمس » و غير آن بود . امّا « يتامى » و « مساكين » ، نيشابورى در تفسير آيه گويد : « از علىبن‌الحسين ( ع ) روايت شده كه به آنحضرت گفته شد : « خداوندمتعال فرموده : ( وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ ) * فرمود : « مراد ، يتيمان و مساكينِ ماست . » « 1 » و طبرى از « مِنهال بن عمرو » « 2 » گويد : « از عبدالله بن محمد بن على و على بن الحسين دربارهء « خمس » سئوال كردم ، گفتند : « خمس از آنِ ماست » و من به على گفتم : « خداى متعال مىفرمايد : ( وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ ) * و آنها گفتند : « يتيمانِ ما و مسكينانِ ما هستند . » « 3 » تا اينجا ، مدارك بحث خمس را از كتابهاى حديث و سيره و تفسيرِ مكتب خلفا آورديم ؛ در بخش بعد به بيان موارد مصرف خمس در مكتب اهل‌البيت ( ع ) مىپردازيم .