[ روايات تحريم و تخيير ]
1 - روايات تحريم
پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) عسل را بر خود حرام كرد :
الف - در صحيح بخارى و مسلم و ديگر كتب از امّالمؤمنين عايشه روايت كنند كه گفت :
« پيامبر هرگاه نزد « زينب بنت جحش » مىرفت درنگ مىنمود و از عسلى كه نزد او بود مىنوشيد . من و حفصه برنامهريزى كرديم كه چون پيامبر به نزد هريك از ما آمد به او بگويد : بوى « مغافير » « 1 » مىدهى ، مغافير خوردهاى ؟ رسول خدا بر يكى از آنها وارد شد و او چنين گفت و پيامبر فرمود : « نه ، بلكه نزد زينب بنت جحش عسل نوشيدهام و هرگز تكرار نمىكنم . » كه اين آيات نازل گرديد :
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ . . .
« 2 » تا
إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ
« 3 » يعنى عايشه و حفه
وَ إِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلى بَعْضِ أَزْواجِهِ
« 4 » يعنى همان كه فرمود : « عسل نويشيدهام . » « 5 »
ب - در صحيح بخارى و مسلم و ديگر كتب از « عايشه » روايت كنند كه گفت : « رسول خدا حلوا و عسل را دوست مىداشت ، و هرگاه نماز عصر مىگزارد وارد بر زنانش مىشد و نزد آنها مىرفت . روزى نزد « حفصه » رفت و بيش از
هامش
( 1 ) - مغافير صمغى شيرين و بدبو است كه از نوعى درخت اقاقيا تراوش مىكند .
( 2 ) - اى پيامبر ! چرا چيزى را كه خدا بر تو حلال كرده بر خود حرام مىكنى ؟
( 3 ) - اگر شما دو زن [ / عايشه و حفصه ] بهسوى خدا توبه كنيد .
( 4 ) - و هنگامى كه پيامبر با برخى از زنان خود رازى را در ميان نهاد .
( 5 ) - صحيح بخارى ، كتاب الطلاق ، ج 3 ص 271 ، و كتاب التفسير ، ج 3 ص 205 ، و كتاب النذور ، ج 4 ص 158 ؛ صحيح مسلم ، ج 4 ص 184 ؛ نسائى ، ج 6 ص 151 و ج 7 ص 13 و 71 ؛ مسند احمد ، ج 6 ص 221 ؛ طبقات ابنسعد ، چاپ اروپا ، ج 7 ص 76 ؛ تفسير قرطبى ، ج 18 ص 177 و 184 ؛ تيسير الوصول ، ج 1 ص 189 ؛ سنن ابىداوود ، ج 2 ص 145 .