گريه بر ميت
الف ) رواياتى كه مىگويد : پيامبر بر متوفى گريست و بر آن ترغيب فرمود
1 . گريه پيامبر صلى الله عليه وآله در بيمارى سعد بن عباده
در صحيح مسلم از عبداللّه بن عمر روايت كند كه گفت : « سعد بن عباده بيمار شد و رسول خدا صلى الله عليه وآله ، براى عيادت ، همراه با عبدالرحمان بن عوف و سعد بن ابىوقاص و عبداللّه بن مسعود به ديدار او رفتند . بر بالينش كه رسيدند مدهوشش يافتند . پيامبر صلى الله عليه وآلهفرمود : آيا جان سپرده است ؟ گفتند : نه ، اى رسول خدا ! پيامبر صلى الله عليه وآله به گريه افتاد . مردم نيز كه گريستن رسول خدا صلى الله عليه وآله را ديدند به گريه افتادند . فرمود : آيا نمىشنويد ؟ خداوند بر سرشك ديده عذاب نمىكند ، و بر اندوه دل نيز ، ولى به خاطر اين - با اشاره به زبان خود - عذاب مىكند يا مىبخشايد . » « 1 »
2 . گريه پيامبر صلى الله عليه وآله بر پسرش ابراهيم
در صحيح بخارى ، صحيح مسلم ، سنن ابىداود و سنن ابن ماجه از انس بن مالك روايت كنند كه گفت : « 2 »
با رسول خدا صلى الله عليه وآله وارد شديم . . . ابراهيم در حال جان سپردن بود . چشمان پيامبر اشكريزان شد ، عبدالرحمان بن عوف گفت : اى رسول خدا ! شما هم ؟ فرمود : « پسر عوف ! اين رحمت است » سپس بر آن افزود و فرمود : [ درست مىبينى ] « ديدگان گريان است و دل اندوهبار ، ولى هرگز چيزى - جز آنچه كه پروردگارمان را خشنود كند - بر زبان نياوريم . اى ابراهيم ! به راستى كه ما از جدايى تو اندوهگينيم . » « 3 »
هامش
( 1 ) . صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 636 ، كتاب الجنائز ، باب 6 .
( 2 ) . عبارت از صحيح بخارى است .
( 3 ) . صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 1808 ، كتاب الصبيان ؛ سنن ابىداود ، ج 3 ، ص 193 ، باب البكاء على الميت ؛ سنن ابن ماجه ، ج 1 ، ص 507 ؛ صحيح بخارى ، ج 1 ، ص 158 .