و در ص 8 كتابش : « الدين و شروط الصلاة » مطالبى دارد كه فشرده آن چنين است : « عبادت انواع بسيارى دارد كه يكى از آنها « دعا » است ، و دليل آن سخن خداى متعال است كه فرموده : «
وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ فَلا تَدْعُوا . . .
» .
و در ص 3 كتاب « شفاء الصدور » كه از سوى « دار افتاء العامه » در ردّ كتاب « الجواب المشكور » منتشر شده آمده است كه : « آنها به خليفه و جانشين مناديان توحيد شكايت كردهاند ، به جانشين كسانى كه تيرگىهاى شرك را از اين سرزمين - يعنى مكه مكرمه و مدينه منوره - زدودند و آن را از آلودگى هايش پاك كردند و آثارش را نابود ساختند . . . » « 1 »
* * * مولف گويد : مقصود آنان از « خواندن غير خدا » يا « خواندن با خدا » اين است كه - مثلًا - مسلمانى رسول خدا ( ص ) را نزد خدا وسيله قرار دهد و بگويد : « يا رسول اللّه ! » يا ديگر اولياى خدا - جز او - را بدينگونه صدا بزند . و دلايل آنها همگى بر محور اين سخن خداى متعال : «
لا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ
» و امثال آن مىگردد كه خداوند از خواندن با خدا يا خواندن غير خدا نهى فرموده است .
ب - حكم غير خدا
مثال « حكم غير خدا » نيز همانند مثال « خواندن غير خدا » ست . اما مخالفان آنها مىگويند : « ما اشبه الليلة بالبارحة : چه همگن آمد امشب و ديشبش ! » و چه شبيه است اين استدلال با استدلال خوارج در تكفير كسانى كه در جنگ صفين حكميت را پذيرفتند ! آرى ، خوارج نيز آياتى چون : «
إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ عَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
» « 2 » و : «
أَ فَغَيْرَ اللَّهِ أَبْتَغِي حَكَماً وَ هُوَ
هامش
( 1 ) - رساله شفاء الصدور ، چاپ اول مؤسسة النور للطباعة و التجليد .
( 2 ) - « حكم تنها از آن خداست . بر او توكل كردم ، و همه متوكلان بايد بر او توكل كنند . » يوسف / 67 .