مساجد از آن خداست . پس هيچ كس را با خدا مخوانيد . » « 1 »
و در صفحه 5 آن گويد :
« آيين حنيف ابراهيم آن است كه تنها خداى واحد را عبادت كنى و دين خود را براى او خالص گردانى ، كه خداوند همه مردم را بدان فرمان داده و براى آن آفريده است . چنان كه فرموده : «
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
» « 2 » : « و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه عبادتم كنند » و «
يَعْبُدُونِ
» به معناى : « يُوَحِّدونى » است ، يعنى : به يگانگىام بپرستند : و برترين چيزى كه خدا بدان فرمان داده « توحيد » است كه آن عبادت خداى واحد باشد . و مهمترين چيزى كه از آن نهى فرموده « شرك » است كه آن خواندن غير او با اوست - تا آنجا كه در صفحه 8 گويد : - و دليل آن سخن خداى متعال است كه فرموده : «
وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ . . .
»
و در صفحه 46 آن گويد :
« اصل چهارم آن است كه : مشركان زمان ما مشركتر از پيشينيانند . زيرا پيشينيان در رفاه شرك مىورزيدند و در سختى مخلص مىشدند ، ولى مشركان زمان ما همواره در رفاه و سختى مشركند . و دليل آن سخن خداى متعال است كه فرموده : «
فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ
» « 3 » : « و چون بر كشتى سوار شدند خدا را مخلصانه مىخوانند ، ولى هنگامى كه خدا آنها را نجات داد و به خشكى رساند ، باز مشرك مىشوند . »
هامش
( 1 ) - رسالة الاصول الثلاثة ، چاپ قاهره ، 1380 هجرى ، و رسالة الدين و شروطها همان چاپ . همچنين به اين آيه اسراء / 56 و آياتى نظير آن نيز استدلال كردهاند :« قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لا تَحْوِيلًا ».
( 2 ) - سوره ذاريات / 56 .
( 3 ) - سوره عنكبوت / 65 .