قضاوت بصره را يافت ، ولى در ايّام متوكّل از كار قضاوت بر كنار شد . واپسين روزگار خود را در ربذه گذرانيد و در سال 242 ق در همانجا وفات يافت . از آثار وى : التنبيه فى الفقه و إيجاب التمسّك بأحكام القرآن را مىتوان نام برد .
معجم المؤلّفين ، ج 6 ، ص 88 .
( 441 ) . خداى تعالى اهل بهشت را گرامى كرده است . . . .
اين عبارت تلميحى است به آيهء 23 سورهء طه :
وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ
.
افزون بر آن به مفاد آيهء 17 سورهء واقعه و آيهء 19 سورهء انسان ، اشاره دارد .
( 442 ) . مطيع بن اياس
مطيع بن اياس الكنانى مكنّى به ابو سلمى ، يكى از شاعران مخضرم است كه دولتهاى اموى و عبّاسى را دريافته . در كوفه به دنيا آمده است و در همانجا پرورش يافته است ، در حالى كه پدرش از فلسطين مىباشد . در روزگار مهدى عبّاسى در ادارهء صدقات در بصره مشغول به كار بود و در سال 166 ق همانجا وفات يافت .
الأعلام ، ج 7 ، ص 255 ؛ الأغانى ، ج 13 ، ص 300 .
( 443 ) . أهل الجنة جرد . . . .
اهل بهشت ، امرد ، نرمتن و با چشمان سرمه كشيده هستند .
اللطائف : با اختلاف « مكحّلون » به « مكحولون » .
اللطائف ، ص 138 ؛ يواقيت ،
B
62 .
( 444 ) . الغلام هو الرفيق فى السفر . . . .
غلام ، رفيقى در سفر ، دوستى در هنگام اقامت ، يارىدهندهاى در كارها و همپيالهاى در هنگام ميگسارى است و او سبب و وسيلهء انس مىباشد .
اللطائف و يواقيت : با اختلاف « الغلام هو الرفيق فى السفر ، و القرين فى الحضر ، و الصديق فى الشدّة و الرخاء ، و المعين على الشغل ، و النديم عند الشرب و هو مفتاح الأنس » .
اللطائف ، ص 138 ؛ يواقيت ،
A
62 .
( 445 ) . فديتك إنّما اخترناك عمدا . . . .
اللآلئ و الدرر : با اختلاف « فديتك إنّما » به « جعلت فداك ما » .
اللآلئ و الدرر ، ص 105 ؛ اللطائف ، ص 139 .