و بنوشد ، و فرمود : با دستهاى خود آب نوشيد كه بهتر ظرفهاى شما است ، و نهى كرد از آب دهن انداختن در چاهى كه آبش را نوشند ، و نهى كرد از به كار گماشتن كار مزد تا مزدش را بداند و نهى كرد از قهر كردن از ديگران و هر گاه بناچار پيش آيد از سه روز بيش نباشد كه هر كه بيش از آن با برادر مسلمانش قهر كند دوزخ به دو سزاوارتر باشد .
و نهى كرد از اينكه طلا و نقره را نسيه فروشند ، و از اينكه طلا را با طلا فروشند با فزونى جز اينكه بايد هر دو در وزن برابر باشند ، و نهى كرد از ستودن و فرمود : به روى ستايشكنندهها خاك بپاشيد و فرمود : هر كه وكيل ستمكار شود يا بدان كمك كند ، و ملك الموت بر او فرود آيد به او گويد مژده گير بلعنت خدا و به آتش دوزخ و چه بد برگشت گاهى است ، و فرمود هر كه سلطان جائرى را مدح و ستايش كند و خود را برابر او سبك گيرد و كوچكى كند در برابرش بطمع آنچه او دارد بهمراه او باشد كه بدوزخ رود ، و فرمود : كه خدا عز و جل فرموده ( 113 ، سوره هود ) و اعتماد نكنيد به كسانى كه ستم كنند تا برسد بشما آتش ، و فرمود : هر كه رهنمائى كند ستمكارى را بر ستم همراه آن باشد در جهنم .
و هر كه ساختمانى بسازد براى خودنمائى و شهرت روز قيامت آن را تا طبقه هفتم زمين بدوش دارد و آتشى باشد شعلهور سپس طوق گردنش گردد و بدوزخ افكنده شود و تا بتك دوزخ چيزى او را نگه ندارد جز كه توبه كند گفته شد يا رسول الله چگونه براى خودنمائى و شهرت بسازد ؟ فرمود : فزون بر آنچه او را بس باشد بسازد براى سرافرازى بر همسايگانش و باليدن بر برادرانش ، و فرمود : هر كه از كار مزدى كم گذارد و به او ستم كند خدا عملش نابود سازد و بوى بهشت را بر او حرام كند با اينكه بويش از پانصد سال مسافت شنيده شود ، و هر كه به اندازه يك وجب زمين بهمسايهاش خيانت كند خدا آن را از مرز طبقه هفتم زمين طوق گردنش كند تا روز قيامت با همان گردنبند خدا را ملاقات كند جز كه توبه كند و برگردد ( يعنى آن را به صاحبش وانهد يا او را راضى كند ) .
آگاه باش هر كه قرآن را ياد گيرد و بعمد آن را فراموش كند ملاقات كند خدا را روز قيامت با دست بسته به گردن با اينكه خدا عز و جل بر او مسلط كرده در برابر هر آيه مارى كه همراه او است تا دوزخ جز كه او را بيامرزد و فرمود : هر كه قرآن را بخواند و بر سر آن حرامى نوشد يا دوستى دنيا و زينتش را بر آن گزيند مستحق خشم خدا گردد جز اينكه توبه كند آگاه كه اگر بىتوبه بميرد قرآن روز قيامت با او محاكمه كند و از او جدا نشود جز كه محكومش كرده آگاه باش كه هر كه زنا كند با زنى مسلمان يا يهودى يا ترسا يا گبر آزاد باشد آن زن يا كنيز و بىتوبه بميرد با اصرار بر آن كار خدا در گورش سيصد در باز كند كه از آن مارها و كژدمها
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 212
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١٢