و نهى فرمود از غيبت و فرمود : هر كه مسلمانى را غيبت كند روزهاش باطل است و وضويش شكسته و روز قيامت كه آيد از دهانش گندى پراكند كه از گند مردار بدبوتر است ، اهل محشر همه از او در آزار باشند و اگر بىتوبه بميرد چون حلال شمرنده حرام خدا است .
و فرمود : هر كه خشمش را فرو كشد با اينكه ميتواند انتقام گيرد و بردبارى كند از آن خدايش ثواب شهيد بدهد آگاه باش و هر كه تفضل كند ببرادرش و در مجلسى كه غيبتش را شنيد از او دفاع كند خدا هزار باب بدى را در دنيا و آخرت بر او بندد و اگر با توانائى از آن دفاع نكند هفتاد بار گناه غيبتكننده را دارد و به صاحبش و بازداشت رسول خدا ( ص ) از خيانت و فرمود هر كه امانتى را در دنيا خيانت كند . برنگرداند و مرگش رسد بر جز كيش من بميرد و خدا را ملاقات كند و خدا به او خشمگين است .
و فرمود : هر كه گواه ناحقى دهد بر يكى از مردم به زبانش آويخته شود بهمراه منافقان در درك اسفل دوزخ ، و هر كه خيانت شده را بخرد و ميداند چون همان خيانتكننده است ، و هر كه چيزى از حق برادر مسلمانش حبس كند خدا بركت روزى را بر او حرام كند جز كه توبه كند .
آگاه باش و هر كه يك هرزگى را بشنود و آن را فاش كند چون آورندهاش باشد ، و هر كه برادر مسلمانش نياز به او دارد براى وامى و بر آن تواناست و به او وام ندهد خدا بوى بهشت را بر او حرام كند .
آگاه باش و هر كه با همسر بد خويش بسازد و ثواب بر آن خواهد خدا ثواب شاكرانش در آخرت بدهد آگاه و هر زنى كه نسازد با شوهرش و او را بدان چه نتواند و طاقت ندارد وادارد حسنهاى از او پذيرفته نشود و خدا را خشمناك ملاقات كند ، آگاه كه هر كه برادر مسلمانش را احترام كند همانا خداى عز و جل را احترام كرده و نهى كرد رسول خدا از اينكه كسى بر مردمى امامت كند جز به اجازه آنها ، و فرمود : هر كه امامت كند بر مردمى به اجازه آنها و به او راضى باشند و در حضور با آنان رفتار عادلانه داشته باشد و نماز خوبى بخواند با قيام و قرائت و ركوع و سجود و نشست مناسب ثواب همه آنها را دارد و از ثواب آنها كم نشود ، و هر كه بر مردمى بخواست آنها امامت كند و نماز درست براشان نخواند و ركوع و سجود و خشوع و قرائت خوب در نماز با آنها انجام ندهد و گفتش از گلويش بدلش برسد چون امام جائر باشد كه تجاوز كند و كار رعيت را اصلاح نكند و حق را ميان آنها استوار نسازد و كارى براى آنها نكند .
و فرمود : هر كه نزد خويشاوندى رود با مالش تا صله رحم كند خدا عز و جل به او ثواب
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 215
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢١٥