تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 208

مساهمون:

ص٢٠٨
شوى بخيانت كن از آنها مگر اندكى تا فرمايد 17 و آنها كه گفتند ما نصارى هستيم پيمان گرفتيم و بهره‌مندى از آنچه يادآور شدند بفراموشى سپردند . 4 - الانعام ( آيه - 151 ) بگو بيائيد تا بر شما بخوانم آنچه حرام كرده بر شما پروردگارتان اينكه چيزى را با او شريك نسازيد و بوالدين نيكى كنيد و فرزندان خود را نكشيد از ترس فقر ، روزى دهيم بشما و آنها و نزديك نشويد به كارهاى هرزه در آشكار و نهان و نكشيد كسى كه خدايش محترم كرده جز به حق اينست كه خدا بشما سفارش كرده تا شايد خردمند شويد 152 و نزديك نشويد بمال يتيم جز با وضع بهتر تا برسد ببلوغ و پيمانه و ترازو را با عدالت پردازيد تكليف نكنيم به كسى جز به اندازه توانش ، و چون بگوئيد عدالت باشد و گرچه در باره خويشان و بعهد خدا وفا كنيد اينست سفارش خدا بشما تا شايد يادآور باشيد 153 و اينكه راه راست من است پيروش باشيد و پيرو هر راه نباشيد تا از راه او دور افتيد اينست كه بشما سفارش كند تا شايد پرهيزكار شويد . 5 - الاعراف ( آيه - 31 ) بگو همانا حرام كرده پروردگارم هرزگيها را در آشكار و نهان و گناه را و تجاوز ناحق را و اينكه شريك خدا كنيد آنچه را دليلى بدان فرو نياورده و اينكه به خدا بنديد آنچه را ندانيد 54 و تباهى نكنيد در زمين پس از اصلاحش . 6 - الانفال ( آيه - 35 ) و نباشد نمازشان نزد خانه كعبه جز سوت زدن و كف زدن پس بچشيد عذاب را بسزاى كفر خود . 7 - التوبه ( آيه - 37 ) همانا نسىء فزونى كفر است گمراه شوند بدان آنان كه كافرند يك سال حلالش شمارند و يك سال حرام تا شمار آنچه را خدا حرام كرده هماهنگ كنند پس آنچه را خدا حرام كرده حلال سازند آرايش شده براشان بدكاريهاشان و خدا هدايت نكند قوم كافر را . 8 - النحل - ( آيه - 92 ) راستى خدا فرمان دهد به عدالت و احسان و بخشش به خويشان و نهى كند از هرزگىها و زشتيها و از تجاوز بشما پند دهد شايد يادآور شويد 93 و بپائيد به پيمان با خدا چون عهد بستيد و نشكنيد پيمانها را پس تاكيدشان با اينكه خدا شما را مسئول ساخته راستى خدا ميداند چه ميكنيد 94 و نباشيد چون آن زنى كه واميكرد رشته‌هاى خود را پس نيرو گرفتن آنها بوارونه كارى ميگيريد سوگندهاتان را وسيله دغلى ميان خودتان كه باشيد گروهى فراتر از گروهى همانا خداتان بدان بيازمايد و تا روشن كند براتان روز قيامت آنچه را در آن اختلاف داشتيد 95 و نگيريد سوگندهاتان را دغلى ميان خودتان تا بلغزد گامى پس از برجاشدنش و بچشد بدى را بسزاى جلوگيرى از راه خدا و باشد بر آنان عذابى