است و روزى را از خدا بوسيله صدقه فرود آريد .
6 - دعوات راوندى : امير المؤمنين ( ع ) فرمود : تار عنكبوت را از خانههاتان پاك كنيد كه ترك آن در خانه فقر آورد و مردى از فقر به امام ششم ( ع ) شكايت كرد فرمود : هر زمانى اذان را شنيدى اذان بگو بمانند اذان مؤذن ( مقصود حكايت اذانست گرچه آهستهگوئى ) .
و از آن حضرتست كه هر كه از فضل خدا از او خواهش نكند فقير شود .
و از امام صادق ( ع ) كه فرمود : كسى يك دروغ گويد بدان از نماز شب محروم شود و با محروم شدن از نماز شب از روزى محروم شود و پيغمبر ( ص ) فرمود : هر كه نمايش فقر دهد فقير شود .
گويم : در برخى كتابها از پيغمبر ( ص ) روايت است كه فقر از بيست و پنج چيز است :
برهنه شاشيدن ، و خوراك در حال جنابت ، و بىاعتنائى خرده نان ، و سوختن پوست سير و پياز ، و جلو رفتن از مشايخ ، و خواندن پدر و مادر بنام و خلال با هر چوب ، و شستن دست با گل ، و نشستن بر چهار چوب در ، و وضوء در محل استنجاء ( خواه خلاء باشد يا ميدان يا پشت بام - از پاورقى ص 317 ) و نشستن جامه ، و دوختن جامه بر تن خود ، و خشك كردن او با دامن ، و خوابيده خوردن ، و وانهادن تار عنكبوت در خانه ، شتاب در خروج از مسجد ، و صبح زود ببازار رفتن ، و شب از بازار بيرون شدن ، و خريد نان از گدايان ، و نفرين به پدر و مادر ، و خاموش كردن چراغ با فوت ، و روفتن خانه با كهنه ، و چيدن ناخن با دندان .
و بدان كه بسا پندارند اين روايت از عامه نقل شده و باكى ندارد و گويم : آنچه در اين روايت است بيست و سه خصلت است و در آغاز بيست و پنج است و شايد سوزاندن پوست سير و پياز را دو تا شمرده و خواندن والدين بنام را هم دو تا خوب بينديشى .
و بدان كه بيشتر آنچه در اين خبر است در ضمن اخبار ما هم آمده و در زبانها هم افتاده و در ابواب آينده آيد كه آنها هم و غم آورند و مانند آنها هم چنانچه با بررسى روشن گردد ، و اما وضوء نزد استنجاء را علامه حلى در ميان فتواهاى خود براى مهنا بن سنان مدنى چنين آورده كه وضوء در خلاء فقر آور است ، و شايد هر دو فقر آور باشند و يكى اشتباه است ، و اما اينكه نشستن بر چارچوبه در فقر آور است در روايتى هم آمده كه غم آور است چنانچه بيايد و مشهور اينكه تهمت آور است ، و شايد همه اينها را بياورد و بنا بر اين حمل بر اشتباه سهو است ، و اما منع از دخت و دوز جامه بر تن ميان مردم هم بسيار مشهور است و بويژه ميان زنان بىذكر سبب نهى و شايد براى آنست كه غم يا هلاك آورد جز اينكه بطور مطلق شهرت دارد خواه دوزنده خودش باشد يا ديگرى ، و گويند اگر جامه بر تن چيزى بدندان گيرد
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 201
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠١