تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 123

مساهمون:

ص١٢٣
گفتار گريه ميكرد و از خدا بهشت ميخواست و از دوزخ پناه طلبيدى . 6 - علل الشرائع : تا على ( ع ) كه به مردى از بنى سعد فرمود : داستان خود و فاطمه ( ع ) را به تو باز نگويم : همسر من بود و محبوبتر همه ، با مشك آب كشيد تا سينه‌اش پلاسيد ، و دستاس آرد ساخت تا كفش تاول زد و خانه جاروب كرد تا جامه‌اش را گرد گرفت ، و زير ديگ آتش افروخت تا جامه‌هايش سياه شد ، و از آن زيانى سخت ديد ، به او گفتم : كاش نزد پدرت ميرفتى و از او خدمتكارى ميخواستى تا كمكت ميكرد ، نزد پيغمبر ( ص ) و در حضور او حديث كنها بودند و شرمش آمد و برگشت فرمود : پيغمبر ( ص ) دانست كه او را نيازيست كه آمده . فرمود بامداد نزد ما آمد كه هنوز زير روپوش شبانه بوديم و سلام كرد و ما خموش مانديم و از وضع خود شرمگين بوديم باز سلام كرد و خموش مانديم با رسوم سلام كرد و ترسيديم اگر جواب ندهيم برگردد ، شيوه او چنين بود كه سه بار سلام ميكرد و اگر به او اجازه نميدادند برميگشت ، من گفتم : و عليك السلام يا رسول الله درآى ، و درنگى نشد كه آمد بالاى سر ما نشست و فرمود : اى فاطمه ديروز چه نيازى داشتى نزد محمد ، فرمود ترسيديم اگر پاسخش ندهيم برخيزد فرمود : من سر از زير سرپوش بدر آوردم و گفتم : يا رسول الله من به تو خبر دهم راستش او با مشك آب كشيده تا سينه‌اش آسيب ديده ، و دستاس چرخانده تا كفش تاول بسته ، و خانه روفته تا جامه‌هايش گرد آلود شدند و زير ديگ را افروخته تا جامه‌هايش سياه شدند من به او گفتم كاش نزد پدرت ميرفتى و از او خدمتكارى ميخواستى كه به تو كمك كند فرمود : آيا بشما چيزى نياموزم كه از خدمتكار بر آنان بهتر باشد ؟ چون بخوابگاه خود رفتيد 33 بار تسبيح گوئيد و 33 بار حمد ، 34 بار تكبير ، فرمود : فاطمه ( ع ) سر بدر آورد و گفت : راضى شدم از خدا و رسولش تا سه بار . 7 - همان : تا پيغمبر ( ص ) كه فرمود : چون كسى به بسترش جا كند با كنار جامه‌اش بدان كشد چون نداند چه بر آن پديد شده سپس گويد : خدايا اگر جانم را بازداشتى بيامرزش و اگرش رها كردى چنانش حفظ كن كه بنده‌هاى خوبت را . 8 - طب الائمه : يك دعاء براى كودك پر گريه ، و براى كسى كه شب هراس كند ، و براى زنى كه از درد شب نخوابد :
" فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَداً * ثُمَّ بَعَثْناهُمْ لِنَعْلَمَ أَيُّ الْحِزْبَيْنِ أَحْصى لِما لَبِثُوا أَمَداً
" . ( آيه 11 و 12 سوره الكهف ) . و بسندى از امام باقر ( ع ) رسيده كه امير مؤمنان ( ع ) آن را فرموده . 9 - همان : تا امام صادق ( ع ) كه فرمود : هر كه دلش يا تنش دچار ضعف شد گوشت بره
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 123 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى