از ديدگاه معاصران
پس از درگذشت آيت اللَّه حاج ميرزا على احمدى ميانجى ( قدس سره الشريف ) مقام معظم رهبرى حضرت آيت اللَّه خامنهاى ( دامت بركاته ) در پيامى مرقوم فرمودند :
« با تأسف فراوان اطلاع يافتم كه عالم جليلالقدر و فقيه اخلاقى و پارسا و پرهيزكار آيتاللَّه احمدى ميانجى دنيا را بدرود گفته . . . ايشان در شمار عالمان و برگزيدگان بودند كه علم را با عمل و تقوا را با جهاد و فقاهت را با تبليغ دين و برجستگى رتبهء دانش و تحقيق را با كمال فروتنى و زُهد و كم توقعى در هم آميخته و در عرصه دين و معنويت همچون ميدان حضور و نشاط انقلابى از پيشروان و گوى سبقت ربودگان بودند . . . . »
آيتاللَّه سيد عبدالكريم موسوى اردبيلى ( دامت بركاته ) كه دهها سال با معظمله دوست و همدرس بودند در پيامى فرمودند :
« . . . از انسانى ياد مىكنم كه نمونه انسان كاملى بود و هرگز فطرت زلال و ايمانى او آلوده نگرديد . در همه عمر زاهد ماند و زخارف دنيا فريبش نداد . از محضر درس اساتيد بزرگ و نامدار حوزه علميه استفاده كرد و سالها پيش به مرتبه اجتهاد و اهل نظر نائل شده بود ، در حالى كه عمر پرثمر خويش را در راه تعليم و تعلّم علوم و معارف اسلامى صرف كرد ولى هيچ گاه از تهذيب نفس اماره باز نماند و هرگز به فضل و دانش اجتهادى خويش نمىباليد و آن را تابلوى مباهات نمىكرد و حتى يك بار هم از او نشنيدم كه چنين مرتبتى را براى خود به زبان آورد . . . . »
آيت اللَّه حاج شيخ حسين مظاهرى اصفهانى ( دامت بركاته ) در پيامى فرمودند :
« . . . آن فقيه متخلّق به اخلاق الهى بدون ترديد يكى از ذخاير ارزشمند حوزه مقدسه علميه قم . . . كه مقامات والاى معنوى و برجستگىهاى شايسته اخلاقى و