حرف « الألف »
باب الإبل ( شتر )
1 / 1 -
اطلبوا الخير فى أخفاف الإبل طاردة و واردة . 2 / 255 خير و بركت را در پاهاى شتر بجوييد آنگاه كه مىرود و آنگاه كه باز مىگردد . « 1 »
باب الايثار
( از خود باز گرفتن و به ديگران دادن )
2 / 1 -
الإيثار فضيلة . 1 / 39 ايثار ( برگزيدن ديگران بر خود ) فضيلت و برترى است .
3 / 2 -
الإيثار أشرف الإحسان . 1 / 107 ايثار شريفترين نيكوكارى است .
4 / 3 -
الإيثار شيمة الأبرار . 1 / 159 ايثار خوى نيكان است .
5 / 4 -
الإيثار غاية الإحسان . 1 / 215 ايثار نهايت نيكوكارى است .
6 / 5 -
الإيثار أشرف الكرم . 1 / 228 ايثار شريفترين بزرگوارى است .
7 / 6 -
الإيثار أعلى الإحسان . 1 / 235 ايثار والاترين نيكوكارى است .
8 / 7 -
الإيثار أعلى المكارم . 1 / 242 ايثار والاترين صفات انسانى است .
9 / 8 -
الإيثار أفضل عبادة و أجلّ سيادة . 1 / 300 ايثار برترين عبادت و بزرگترين آقايى است .
10 / 9 -
الإيثار أعلى مراتب الكرم و
هامش
( 1 ) - شارح ( ره ) پس از يكى دو احتمال كه در معناى اين كلام نورانى داده سپس گويد : آنچه در احاديث وارد شده از مذمّت شتر و اينكه اقبال آن ادبار است و ادبار آن ادبار ، ممكن است بر شترى محمول شود كه از براى نتاج كسى نگه دارد نه از براى بار آوردن ، تا منافاتى با اين نداشته باشد ، و ممكن است كه مراد در اين مقام اين باشد كه طلب خير از حق تعالى بكنيد در وقتى كه شتر فرود آيد و بار بيفكند ، يعنى به دعا كه خير پيش شما آورد يا به قدرى تصدّق از آن چه شتر آورده است ، و همچنين اگر « طاردة » به معنى رونده باشد به دعا در وقت رفتن نيز ، و بنابر اين منافاتى ندارد با اينكه نگاه داشتن شتر نفعى نداشته باشد ، چنان كه ظاهر آن احاديث است .